امروز، و درنگ هر روز
صفحهٔ امروز شعر روز، آسمان بیرون و دکمهٔ درنگ را کنار هم می‌گذارد. شعر یک‌بار در روز برگزیده می‌شود و تا فردا همان می‌ماند.
گام به گام
«امروز» را باز کن. خوشامد، تاریخ به تقویم خودت، و شعر یا درنگ روز از پیش آنجاست.
برای آغاز، دکمهٔ «درنگ امروز را آغاز کن» را بزن.
لغزنده را جابه‌جا کن تا بگویی حال دلت چگونه است، از کمی سنگین، از میانه، تا سبک‌تر. هیچ جای آن نادرست نیست.
اگر خواستی، نشانه‌ای برای حس این لحظه بگذار، و بگو انرژی‌ات چطور است و چه در سرت می‌گذرد. همه‌اش اختیاری است.
دوباره دکمهٔ درنگ را بزن. درنگی برمی‌گردد که برای همان حالی نوشته شده که از روزت گفتی، و خودبه‌خود در «درنگ‌ها» ذخیره می‌شود. سطر زیرش می‌گوید هوش مصنوعی اپل آن را نوشته یا همدم.
شعر روز را بزن تا با دقت بخوانی‌اش، با قلب آن را برگزیده کنی، یا کل شعر را باز کنی.
خوب است بدانی
- کتابخانهٔ همراه برنامه هفتصد بیت است، صد بیت از هر یک از حافظ، مولانا، سعدی، خیام، پروین اعتصامی، فردوسی و نظامی. در خود برنامه است و به اینترنت نیاز ندارد.
- درنگ را هوش مصنوعی اپل روی دستگاهت می‌نویسد، وقتی در دسترس باشد، در «همدم تو» زیر «محتوا» روشن باشد، و همدم را به انگلیسی بخوانی روی آیفون یا آیپدی که هوش مصنوعی اپل زبانش را پشتیبانی می‌کند. به فارسی، و روی دستگاه‌های بی هوش مصنوعی اپل، همدم از کتابخانهٔ نوشته‌شدهٔ خودش برمی‌دارد. معمولاً همین است که دو نفر درنگ‌هایی با بافت متفاوت می‌بینند.
- هوش مصنوعی اپل هرگز شعر را برنمی‌گزیند. شعر، نمادهای درونش و خوانش آن‌ها همه از کتابخانهٔ مستند خود برنامه می‌آیند.
- پس از ساعت هشت شب، «امروز» مرور کوتاهی از آنچه روزت داشت و آنچه پیرامونت بود می‌افزاید. گزارش می‌دهد؛ هرگز نمره نمی‌دهد.
- زیر دکمهٔ درنگ سه میانبر به «گلستان» هست: نفس، چیستان و آرام شدن. خواننده‌ای که با شاعران آشناست، کنار دکمه دری به فال هم می‌یابد.