
خیام
1048 to 1131, Nishapur
گل و جام می. آنچه هست، همین است که هست.
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دلِ پر سودا را
مِی نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
Since none can guarantee tomorrow, keep this restless heart content today / Drink wine by moonlight — the moon will shine long after we are gone.