
خیام
1048 to 1131, Nishapur
گل و جام می. آنچه هست، همین است که هست.
چون عهده نميشود كسي فردا را
حالي خوش دار اين دلِ پر سودا را
مِي نوش به ماهتاب اي ماه كه ماه
بسيار بتابد و نيابد ما را
Since none can guarantee tomorrow, keep this restless heart content today / Drink wine by moonlight — the moon will shine long after we are gone.